ลูกแกะง่าว

posted on 20 Oct 2010 18:17 by patgogoi

ก่อนที่ฉันจะเดินทางมาอยู่ต่างแดนนี้... ฉันกับสามีได้ไปใช้ชีวิตอยู่กับชาวดอยที่ อ. แม่ริม จ. เชียงใหม่...

ตอนช่วงเช้าและช่วงเย็นของทุกวัน เราจะมีการนมัสการร่วมกับพี่น้องในหมู่บ้าน วันหนึ่งหลังจากนมัสการช่วงเย็นเสร็จแล้ว มีพี่คนหนึ่งตั้งคำถาม (ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องกับหัวข้อการนมัสการในคืนนั้นเลย) ว่า... ทำไมพระเจ้าถึงเปรียบเทียบคริสเตียนว่าเป็นลูกแกะอ่ะครับ ทำไมไม่เป็นสัตว์อย่างอื่น... แกะมันเป็นยังไงเหรอ Money mouth

Cool 

ฉันเชื่อว่า หลายคนคงคุ้นเคยกับคำถามนี้ดี และอาจมีการพูดคุยกันบ่อยๆ ในหลายๆ โบสถ์แล้ว... ฉันลองนึกใตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ว่าจะตอบอย่างไร ต้องใช้คำพูดอย่างไร เพื่อที่พวกเขาจะได้เข้าใจง่ายๆ พลางนึกในใจว่า พี่น้องที่นี่ใสซื่อจังเลย คำถามนี้ก็ออกมาจากปากที่ซื่อๆ และใจที่ซื่อๆ ด้วย^^... ฉันโยนคำถามนี้ต่อไปให้สามี เพราะคิดว่าเขาคงชินกับลักษณะของแกะมากกว่าฉัน เพราะบ้านเมืองเขามีแกะเยอะ อาจจะตอบได้ดีกว่าเป็นแน่... 

สามีเล่าให้ฟังว่า แกะเป็นสัตว์ที่อ่อนแอ ไม่มีพิษไม่มีภัยอะไร ไม่มีอาวุธที่จะสู้กับสัตว์อื่นๆ... จะต้องอยู่กันเป็นฝูง มันจะฟังและคุ้นเคยกับเสียงของผู้เลี้ยงคนเดียว...


แกะ.. ไม่ใช่สัตว์ที่เฉลียวฉลาด หรือเอาตัวรอดจากภัยต่างๆได้เพียงลำพัง นอกจากร่างกายที่อ่อนแอแล้ว... พวกมันยังมีนิสัยที่อ่อนโยนด้วย ต่างกับแพะที่มีนิสัยก้าวร้าว ชอบทำลายสิ่งของที่อยู่ใกล้ และแพะ... มันเจ้าเล่ห์  

แกะ... จะไม่รู้เลยว่า มันควรจะไปทางไหน ถึงแม้ว่าผู้เลี้ยงอาจจะนำพาพวกมันไปกินหญ้าที่ทุ่งหญ้า ที่มันเคยไปแล้วก็ตาม หากในวันนี้ต้องไปที่นั่นอีกครั้ง มันจะจำไม่ได้แล้ว ไปกี่ครั้งๆ ก็จำไม่ได้... จะต้องพึ่งแต่ผู้เลี้ยงเท่านั้น คิดไม่เป็น ทำไม่เป็น ไปให้ถึงที่หมายเองไม่เป็น และจะต้องเป็นเสียงของผู้เลี้ยงเท่านั้น ที่จะทำให้มันรู้สึกปลอดภัยและอุ่นใจ หากไม่ใช่เสียงผู้เลี้ยงของมันที่คุ้นเคยแล้ว มันจะไม่เชื่อและไม่ทำตาม... สามีฉันพยายามอธิบายต่อไปเป็นภาษาไทยที่ช้าๆ ถึงลักษณะนิสัยของแกะ และจบลงด้วยประโยคที่ว่า “มันเป็นสัตว์ที่โง่ที่สุด!"

แล้วได้ยินหลายเสียงร้องกันขึ้นว่า “โอ๋... แกะมันง่าวนี่เอง” บางคนพูดขึ้นว่า จริงสินะ เรามันง่าว พวกเรานี่ทำอะไรไม่เป็นเลย อยู่ในโลกนี้อันตรายมาก เต็มไปด้วยการล่อลวงของซาตาน พวกเราจะทำอะไรไม่ได้เลย ถ้าเราไม่มีพระเจ้า ตายอย่างเดียว... พลางอธิบายความเข้าใจของตนเปรียบเทียบอุปนิสัยของแกะกับคริสเตียนอย่างน่าฟังทีเดียว อื้ม... แสดงว่าเข้าใจ Cool 

เราพูดกันไปถึงเรื่องลูกแกะที่หลงหาย ที่ผู้เลี้ยงละแกะเก้าสิบเก้าตัวไว้ เพื่อไปตามหาลูกแกะหนึ่งตัวที่หายไป... เจ้าลูกแกะ “ง่าว” (บ้านฉันเรียกโง่ แต่พวกเขาเรียกง่าว Cool) มันคงกำลังกินหญ้าอยู่อย่างเพลิดเพลิน และไม่ระวังตัว เดินแยกออกจากฝูงไป... เราจินตนาการกันว่า มันอาจจะเดินไปเห็นผีเสื้อสีสวย แล้ววิ่งตามไปอย่างไม่รู้ตัว เห็นต้นไม้ เห็นต้นหญ้า กลิ่นหอมยั่วยวนจมูกยิ่งนัก เดินไป.. วิ่งไป.. จนไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน

 เมื่อรู้ตัวว่าตัวเองเดินมาไกลเกินไป มันก็สายไปแล้วเหมือนกัน... ร้องเรียกหาผู้เลี้ยงแต่กลับไม่ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย นี่ฉันอยู่ไหนเนี่ย...

สามีฉันเล่าต่อว่า... ขนาดแกะตัวใหญ่ก็ว่าโง่มากแล้วนะ ลูกแกะนี่ยิ่งโง่มากกว่าตัวพ่อ ตัวแม่ ของมันเสียอีก พระเจ้าบอกว่า เราเป็น “ลูกแกะ” (ง่าว) แต่รู้ไหม เวลาที่แกะมันรู้ว่า มันหลงทางแล้วน่ะ มันจะไม่วิ่งออกตามหาผู้เลี้ยงหรอกนะ มันไม่รู้ว่าทางกลับที่จะไปหาพรรคพวกของมันนั้นคือทางไหน แต่มันจะวิ่งเตลิดไปเรื่อยๆ ด้วยความกลัวตามสัญชาตญาณ แต่หาทางกลับไม่เจอ... และถ้ามันเกิดได้รับบาดเจ็บล่ะก็ มันจะตกใจมากและจะหยุดอยู่กับที่ เพราะไปไหนไม่ถูก เฝ้าแต่ร้อง... แบ่ะ แบ่ะ 

ลูกแกะง่าว... ต้องการผู้เลี้ยงเท่านั้น มันจึงจะมีชีวิตอยู่ได้ แกะเป็นสัตว์ที่ไม่ดื้อรั้น เพียงแค่มันได้ยินเสียงเรียกของผู้เลี้ยงแกะ มันก็จะหันมาและรู้ว่า เสียงนี้จะทำให้ฉันปลอดภัย มันรู้สึกถึงความอบอุ่นและความปลอดภัยที่มันสามารถวางใจได้ 

คริสเตียน... จะมีชีวิตอยู่ไม่ได้ ถ้าหากขาดผู้เลี้ยงที่ดีคือพระเยซูคริสต์ Smile

พระเยซูเป็นผู้เลี้ยงที่ดี

ถ้าคริสเตียนหากินอย่างไม่เฝ้าระวัง เดินไปเรื่อย กินไปเรื่อย เห็นความสวยงามของโลก ก็หลงตามความเพลิดเพลินใจไป แน่นอนว่าคริสเตียนนั้นก็ต้องหลงทางไปอย่างแน่นอน คริสเตียน... ก็เหมือนลูกแกะง่าว หาทางกลับบ้านไม่เจอ เมื่อหลงไปแล้ว ก็ไม่รู้ทางไหนคือทางกลับบ้าน หลงไปเรื่อย... หลงไปเรื่อย... ผู้เลี้ยงแกะที่ดีก็พยายามตามหามันทุกวัน ละแกะที่เหลือไว้โดยไม่ห่วงอันตรายจากหมาป่า ว่าจะมาลักเอาแกะที่เหลือไป เขาคงจะเป็นห่วงเจ้าแกะง่าวที่ไม่ระมัดระวังตัวอย่างมากมายทีเดียว... แต่เจ้าแกะง่าวหาได้เข้าใจไม่ 

องค์พระเยซูคริสต์ ผู้เลี้ยงที่ดีของเรา ก็กำลังทรงตามหาลูกแกะของพระองค์ที่หลงหายอยู่ในโลกนี้ ด้วยความทุกข์ร้อนใจ ลูกแกะที่เคยฟังเสียงของพระองค์... ที่เคยอยู่ในคอกของพระองค์... มันเดินหลงทางไปกับสีสันของโลก... ความสนุกสนานน่าตื่นตาตื่นใจของโลก... เกียรติยศชื่อเสียง... ความสวยงามของผีเสื้อราตรี... และสิ่งเย้ายวนใจอีกมากมายที่โลกสรรหามาให้ พระองค์ทรงกำลังตามหาและรวบรวมลูกแกะเง่าหลายตัวของพระองค์อยู่... ลูกแกะเง่าเอ๋ย เจ้าได้ยินเสียงของพระองค์ไหม 

edit @ 21 Oct 2010 01:34:34 by patgogoi

edit @ 21 Oct 2010 10:04:18 by patgogoi

Comment

Comment:

Tweet